Achttien was ik toen ik de keuze maakte om de wereld in mijn eentje rond te gaan reizen, een jaar lang los komen van mijn moeders schoot. Nadat ik als jonge leerling na de havo en het atheneum, een propedeuse jaar op de Hanzehogeschool (facility management) had gedaan, wilde ik de wijde wereld in. Wanneer ik de wereld zou willen veranderen zou ik per slot van rekening wel moeten weten wat die wereld dan precies was. Nog voordat ik begon met studeren ging ik de wereld rond met talloze andere jongeren; deze jongeren waren allemaal afgestudeerd in de bedrijfseconomie, commerciele economie, bedrijfskunde etc. Het viel mij op dat ze allen een ontzettend brede interesse hadden en een studiekeuze hadden gemaakt die conform de conventionele carrierelijn lag. Zij hadden na hun middelbare school de keuze voor een economische of maatschappelijke studie gemaakt en hadden zich zelf allen beloond met een jaar lang reizen als zij waren afgestudeerd. Nu zaten zij daar, temidden van al die afgestudeerden..enigzins eager om te beginnen op de arbeidsmarkt, anderszijds angstig voor alles wat nog komen ging. De studententijd was mooi, maar de cocosnoten op het palmstrand waren voor de meesten een bekroning op hun studententijd. Ik werd mij snel bewust dat ik een authentieke keuze zou moeten maken als ik mij zou willen onderscheiden van al deze duizenden studenten, ik zou iets moeten kiezen dat dicht bij mij als persoon ligt, waar ik veel mogelijkheden in zag én waarin ik mij als professional optimaal zou kunnen ontplooien.
Het werd een bachelor aan de Universiteit voor Humanistiek, een brede multidisciplinaire studie met veel oog voor persoonlijke ontwikkeling, maatschappelijk ontwikkelingen en filosofische perspectieven. Ik was een vreemde eend in de bijt, als Friese wereldreiziger die de taal van deze ‘westerlingen’ niet sprak. Om mij sneller in het studentenleven te integreren werd ik lid van een studentenvereniging, dit bleek een van mijn beste en slechtse keuzes in mijn leven te zijn geweest. Het conformisme wat van de leden werd verwacht bracht mij in contact met mijn intrinsieke behoefte…wilde ik dit wel, waarom zou ik handelen vanuit deze sociale constructie en kon ik mijzelf wel blijven temidden van al die mensen? Om meer vanuit mezelf te kunnen werken, maar toch goed te kunnen functioneren binnen het sociale constructief werd ik een jaar later voorzitter van de studievereniging voor humanistiek. In de zomer werkte ik op een landgoed in Luxemburg, daar leerde ik veel mensen kennen en leerde ik de Duits en Luxemburgse taal. Binnen drie jaar had ik mijn Bachelor voltooid, had ik twee jaar bestuurservaring, buitenlandse werkervaring, een Minor Degree bij het de opleiding bestuurskunde aan de Universiteit Utrecht en een eigen band waarmee ik regelmatig optredens had.
Ik wilde mensen raken, na de Bachelorfase was ik nog steeds nieuwsgierig in de vraag waarom mensen doen wat ze doen!? Waarom volg je die bedrijfskunde opleiding, waarom ga je die traineeship doen en waarom volgen mensen een bepaald carrierepad. Is dit een conventionele keuze of slechts een gebrek aan verantwoordelijkheid nemen voor eigen keuzes, intrinsieke keuzes. In de driejarige Master van de University for Humanistics, studeerde ik af in de variant Critical Organization Studies; binnen 2,5 jaar had ik al mijn punten binnen en had ik mij ontwikkeld tot een zelfstandig denkende ondernemer en bewuste organisatiedeskundige. In een onderzoeksstage bij de publieke omroep (NCRV) onderzocht ik wat de consequenties van mensen die hun levensverhaal publiekelijk op de tv vertelden, daarnaast deed ik doormiddel van storytelling een onderzoek voor het strategisch management van de NCRV. Aan de hand van mijn interesse in Integriteit, leiderschap en bewustwordingsprocessen onderzocht in in de verschillende afdelingen wat de het ‘achterliggende discours’ van de organisatie. Het verhaal achter het verhaal, hierbij heb ik verschillende spanningsvelden proberen bloot te leggen.
Internationaal kreeg ik mijn ervaringen mee in het HIVOS knowledge programme van Kosmopolis Institute, een intensieve ervaring waarbij er nagedacht werd over pluralisme, human rights and human development. Doormiddel van het schrijven van artikelen voor Human kon ik mij breder ontwikkelen en mijn gedachtegoed verspreiden. Dit was het begin van een stroomversnelling. Nu ben ik bezig met boeken over leiderschap en humanisme, integriteit en leiderschap en heb ik mij verbonden met CORE CONNECTIONS; hierin hoop ik van grote betekenis te kunnen zijn in het ontwikkelen core connections knowledge programma, core connections development studies en core connections training en advies.